مبحث دوم مرجعيت فكرى و مرجعيت سياسى : امامت اهل بيت عليهم السّلام و حضرت على عليه السّلام كه تشيع مبيّن و نمودار آن است ، بيانگر دو گونه مرجعيت مىباشد : مرجعيت فكرى و مرجعيت عملى اجتماعى سياسى . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم شخصا هردو مرجعيت را بر عهده داشت و در پرتو اوضاعى كه بررسى كرديم ، بايستى ادامهء شايسته دو مرجعيت را نيز پيش‌بينى كند تا هريك در آينده به نحو مطلوبى وظيفهء خويش را انجام دهند ؛ به اين صورت كه هرجا ذهنيت مسلمانان با خلايى روبرو شد ، مرجعيت فكرى ، آن را پر كرده ، مفهوم مناسب و نظر اسلام را در عرصهء انديشه و زندگى ارائه دهد و همواره مبيّن و مفسّر مسائل پيچيدهء قرآن كريم كه اولين منبع مرجعيت فكرى در اسلام محسوب مىشود ، باشد « 1 » . و از طرف ديگر ، مرجعيت

--> ( 1 ) - براى پى بردن به ميزان احاطهء امام على بر قرآن و تسلط ايشان به خاص و عام ، ناسخ و منسوخ ، احكام و شرايع ، ظاهر و باطن آن ، مراجعه شود به مطالبى كه در ضميمهء اين كتاب آورده‌ايم و همچنين به منابعى از قبيل : الاتقان ، سيوطى ، ج 4 ، ص 234 .